Muhasebeciannen yapılacak tek şey diyete sadık kalmak gerekiyor. Çapraz bulaş olayına çok dikkat etmek gerekiyor. Gluten’e hiçbir şekilde değmemesi gerekiyor çocuğun yiyeceklerinin. Biz evde tamamen glutensiz besleniyoruz, eve hiçbir şekilde dışarıdan gluten sokmuyorum. Çünkü çapraz bulaşığı yönetmek diğer türlü zor olacak. Dışarıda da elimden geldiğince çapraz bulaş olmamasına özen gösteriyorum. Ama benim kızım da biz çok erken dönemde fark ettik. Tesadüfen fark ettik. Hiçbir semptomu yoktu. Hala daha gluten alımında Herhangi bir semptomu olmuyor. Kan değerleri de negatif ve altı ayda bir kontrol ettiğimizde aynı seviyede olduğu için çok istisnai bazen çapraz bulaşa maruz kalıyor olabilir. Bu konuda çok obsesif davranmamaya çalışıyorum. En zoru okul oluyor. İçinde gluten olmayan ürünleri okuldan yiyip kalanları evden gönderiyordum o şekilde bir sene devam ettik tabi arada aynı yemeği yapmakta zorlandigim zamanlar oldu. Ama kızım kolay adapte oldu. Ana sınıfına başlayınca okul risk almak istemediği için içinde gluten olsa da olmasa da evden yollamaya başladık. Bu sefer sabah kahvaltısı, öğlen yemeği, ikindi, kaldığı zamanlar etüt için dört öğün yemek koymak durumunda kaldım. Öğlen için de en az üç çeşit yemek oluyordu bütün öğünler için toplamda her gün 5.06 çeşit bazen yedi çeşit yiyecek gönderiyordum Okula. Hem benim için çok yorucu bir süreçti hem de kızın bir yerden sonra çantayı taşımak istemedi, yemeklerini yemeden eve gelmeye başladı ve bunu karnın aç olmadığını söyledi. Ama okuldan aldığım anda o kadar aç oluyordu ki çantasındaki yemekleri çıkarıp yemeye başlıyordu. Biz bunun için başka okul arayışına geçtik şu anda hem devlet hem özel bütün okullarda illaki öğlen Ve ikindi yemekleri var. Bu da her türlü vizeyi yine zorlayacaktı. Çölyak yemeği olan bir özel okul bulduk önümüzdeki yıl oraya başlayacak. Umarım onun için yönetmesi daha kolay bir süreç olur. Sosyal ortamlardan hiç geri çekilmedik, çünkü bunun bir hastalık değil bir yaşam biçimi olduğunu öğrenmesini istiyorum. Bu sebeple her sosyal etkinliğe yanımızda kendi yemeğimizle gittik ama gittiğim zaman ben de kardeşi de eşim de evden getirdiğimiz yemekleri yedik. Onun yanında hiçbirimiz dışarıda glutenli bir şey yemiyoruz. Küçük kızım okulda yiyor bunu büyük kızıma da söyledik hani onun alerjisi yok senin var gibi bunu da yavaş yavaş kabul etmeye başladı. İlk başta bu sebepten kardeşine biraz öfkeliydi o yiyor ben yiyemiyorum gibi ama onu da zamanla atlattı. Genel olarak çocuğa dediğim gibi bunun bir yaşam biçimi olduğunu aşılamak gerekiyor aslında kendisinin tek olmadığını göstermek için belki derneklere üye olunup etkinliklerine gidilebilir. Ara ara küçük şikayetleri oluyor tabi, ben böyle olmak istemiyorum bu geçmeyecek mi vs gibi oralarda da beraber oturup konuşup anlatmaya işte herkesin bir şeye alerjisi olduğunu bazılarının bazı şeylere daha çok alerjisi olduğunu anlatıp hani durumu kabullenmesini sağlamaya çalışıyorum. Bazen de üzülecekse de üzülüyor ama yapabileceğimiz hiçbir şey yok bu konuda o yüzden kendimi de onunla birlikte dibe çekmemeye çalışıyorum. Çünkü üzülüyor iki gün sonra zaten bir arkadaşıyla görüştüüğünde vs hepsini unutuyor