Evet biraz başınızı şişirecegim özür diliyorum simdiden,26 yaşındayım 7 aylık bebegim var. Ailemde maalesef depresyon ve anksiyete hastalığı olduğu için mi bilmiyorum genetik de olabilir daha önce psikolojik destek almadım ama ilk fırsatta alacağım.
Ben bundan 3 yıl önce kalp kiriz geçiriyorum diye kac defa ailemi panik yapıp hastaneye gitmiş insanım ve hic biseyim olmadı. Evlendim çocuk düşünmeden önce kadın doğum doktoruna gittim ve çikolata kistim olduğunu öğrendim bunu öğrendikten sonra 1 ay geçmeden karnım ağrıyordu kistim patladı diye galeyana getirip acile gittim sadece gaz sıkışması oldu ve gülünç duruma düştüm. Hamileyken gözlerimde ışık çakması oldu ve internetten arastirdigimda retina yırtılması çıktı buda körlüğe gidiyor vs ben hemen doktora gittim ağlayarak. Doktor bile sakın ol falan dedi düşünün doktor beni sakinleştirdi sadece tansiyonum düşmüş meğer ondan olmuş. Bekardim kulağım kapandı hani kirden kapanır ya,damla vermişti ama açılmadı hemen bende araştırdım her zaman ki gibi salak kafam ,kulak yırtılması falan sonsuza kadar duymayacagim korkusuna kapıldım ama sadece kiri cok itelemisim kulak copuyle. Bu da bos biseydi ve gecti. Yumurtaligimda kist olduğunu öğrendiğimde hemen karaları bağladım çocuğum olmayacak diye bi anda çocuk hasretin çektim her gün agliyodum çikolata kisti engel oluyor yazılarını eşime üzülüyordum düşünün halbuki daha yeni çocuk istemi olmuştu. Kendimden nefret ediyorum neden böyleyim kafamı dağıtmak icin kurslara gittim zaten simdi bos vaktim bile yok,geçen sene bu zamanlar hamileyken göğsümde sertlik çıktı usg ye girdim zararsız dedi ama dun elime başka bi sertlik geliyor 3 gündür koltuk altıma koluma ağrısı var perşembe de meme usg gireceğim sorun şu ki 2 gecedir uyuyamıyorum ağlama geliyor halam babam hepsi depresyon hastası ve bende kendimi toparlayamıyorum kendime de zararım var ama çevrem benden bıktı