Yani nerden başlasam neyi anlatsam bilmiyorum. O kadar yorgunum o kadar sinirli biri oldum ki gerçekten kafayı kırcam artık ramak kaldı. 8 ay 13 günlük son 1 aydır kahvaltı ara öğün yemek püre yaptığım hiçbir şeyi yemiyor. Daha vereceğim şeyin tadını görmeden kaşığı uzatıyorum dudaklarını kilitliyor. Nadiren beğendiği bir şey olursa birkaç kaşık yiyor o kadar. 1 ay önce çok güzel kahvaltı yapardı ara öğün yerdi son öğünü de az da olsa yerdi ama şu günlerde ağzını bile açmaması beni o kadar yordu ki.Mama içiyor sürekli mama vermekte vicdan yapıyorum. Üzerine afiyet ne gece ne gündüz doğru düzgün uykularımızda yok.Uykularda öyle bi ağlıyor ki etini koparıyorlar sanki gazı mı var açlığına mı ağlıyor anlayamıyorum bile artık. Asla sakinleştiremiyorum beyaz gürültü açınca biraz susuyor ayağımda sallayıp uyumaya devam ediyor. Alt iki diş çıktı düzeni o yüzden mi bozuldu ben mi bir yerlerde yanlış yaptım her şey tepetaklak oldu o kadar zorlanıyorum ki artık bağırıp çağırmaya başladım küçücük çocuğa. Doğru düzğün oyunda oynamıyor hep mız mız hep kucak istiyor iki dakika yanından ayrılamıyorum. Oyuncak oynarken bile kucağımda oturacak illa ben biraz uzanayım o yerde oynasın diyorum muhatap olmuyorum asla koltuğa gelip beni al diye ağlıyor ne yapcağımı şaşırdım kızlar böyle şeyler yaşayan var mı nasıl düzelir niye böyle oldu büyüdükçe daha da zor olmaya başladı bu nasıl iş sürekli ağlıyorum uyumaması bir yana artık hiçbir şey yemiyor hiçbir şeyle durmuyor