Oğlum 17 aylık, ek gıda döneminden beri iştahtan dolayı çok dertliyim. Ağzında tutmasından tutunda tükürmesine kafa çevirmesine kadar her şeyi yaşattı bana.. Çaresizliğimden ekran açıp yedirmeyi de denedim, o bile etkili olmadı.. Bayramdan beri üstünde anlamadığım bi huysuzluk var, yemek yememesine alıştım da bu huysuzluğuna hiç alışamadım. Oyalamakta çok zorlanıyorum, derdini anlayamıyorum. Diştir dedim ama, görünen kabarıklık beyazlık yok. Desteksiz bakıyorum, eşim nöbetli ve yoğun çalışıyor evde olduğu zamanlarda yardımcı oluyor ama o yokken gerçekten bi köşeye geçip ağlamak istiyorum o kadar zorlanıyorum. Bugün öğlen uykusundan kalktıktan sonra çorba içireyim demiştim yârım saatlik uykusunda zar zor yapmıştım onu da.. Neyse bin bir türlü şebeklikle yarım kase içirebildim. Artık tamam ağzını sileyim dediğim o noktada tüm ne yediyse sabahtan itibaren çıkardı istifra etti, bende o anki sinirle kızdım, halbuki salak mısın şeyma çocuk isteyerek mi kustu sanki dimi. ama öyle olmadı o an, kızarak üstünü soydum yine kızarak yıkadım, sonra beşiğine koyup kayboldum ortadan, banyonun mayışıklığıyla uyumuş, hep öperek dua ederek uyuturdum öyle kızmışken uyuması çok dokundu bana, balkona çıkıp ağladım çözümmüş gibi. Uyandı, gülerek kalkan çocuk yüzüme bakmak istemedi, babasını istedi hep. Korktu belli ki kızmamdan babası yanından ayrıldığında çığlık kıyamet ağladı. Beceremiyorum ben annelik işini, yapamıyorum. Berbat bi annesin Şeyma, Alp hak etmedi seni.