Yani her şeye anlayışla yaklaşan, yaşının verdiği tepkiler diyerek alttan alan ben artık sinir krizi geçiriyorum. Gerçekten aşırı yoruldum, sürekli ağlaması sürekli mızmız oluşu mutsuzlugu beni yoruyo. 4 günlük tatile gittik burnumuzdan geldi. Suya giren çocuk sudan korkmaya başladı, girişkenliği zaten yok sürekli bizimle olma çabası. Bir yere gidilicek odadan çıkmak istememe, gitmeyelim etmeyelim sonrası 1 saatlik ağlama krizi morarana kadar ağlaz sakin konuşmak bile fayda etmiyor ben konuştukça daha çok ağlıyor.( krize girdiği an saçmalık ötesi ‘geceliklerini giy yatalım’ diye ekstra çığlık çığlığa ağlar dışarda bile böyle bi takıntısı var şaka gibi) Ağlamadığı zamanlarda zıtlık olduğunda hemen ‘hayır ağlıcam şimdi’ diyip inada biniyor onunda farkına vardık eşimle ama ne yapıcağımızı şaşırdık. Eşime zaten düşman gibi davranıyor anca oyun zamanları iyiler harici hiç kendini sevdirmez ona yaklaştıgı an ‘vurucam sana’ der gibi gibi aşırı yoruldugum bi 3 ay içindeyim nolur akıl verin. Ona karşı İyi olmamıza rağmen iletişim kurmaya çalışmamıza rağmen hiçbir sonuç alamadık :( Tüm bunların sonunda benim söylediklerimi bana söyler, birbirimizi üzmeyelim anne olur mu der ama 2 saat sonra tekrar boş bi sebepten ağlama krizi… ağlasın ağlamak onun yaşına göre tepki vermek üzere hakkı ama iletişimsiz ağlamak çok stresli…