merilla1 hem öyle hem de “perişanlık” bile anneden anneye değişir. Bazıları için uykusuz kalmak perişanlıktır, bazıları için emzirememek, bazıları için kolla, ayakta sallayarak uyutmak perişanlıktır; bazıları için çocuğu huzursuz diye kendine bakamamak perişanlıktır. Yani tamamen öznel olan bir durum… ayrıca bebek büyütüyoruz diye neden “perişan” olmak zorunda ki anneler? Anne kendini ne kadar mutlu hissederse ne kadar enerjik ve sağlıklı hissederse o kadar iyi bakar bebeğine. Ama arkadaş ile uyuşmadı kafamız :)) kollarımı ağrıtıp kendimi perişan etmediğim için bebeğime üzüldü gitti 🥲😀