Hiçbir zaman ekran göstermezdim. Bol bol dışarı çıkartırdım. Parkta taşa toprağa basmasına, dokunmasına izin verirdim. Aman yeter ki uyusun diye evi ölüm sessizliğine boğmazdım. Oyuncaklarının her türlü doludan ve şekilden olmasına dikkat ederdim. Gün içinde çok uzun süre (3-5 saat gibi) yürüteçte oturmasına izin vermezdim. Çok daha erken kitap okumaya başlardım. Hamileyken sevmesem bile bol bol avokado, kırmızı et, muz, ceviz, kaşar yerdim. Mide bulantım olsa bile ağzıma sağlıklı bişeyler itelerdim. Tabiki bunların yanında iyi ki ilk çocuğumda yaptım dediğim birçok şeyi ikinci çocuğumda da yapardım sadece pişmanlıklarım yok, iyikilerim de çok.