beyzzsenturkk_ iki çocuğumda da doğurduğum anda kendi acımı bir kenarı bırakıp onların durumuna bakmak endişelenmek ki ilk dakikadan itibaren insan nasıl bu kadar sahiplenir çok garip ve sonrasında da hep böyle hep onlara odaklı onların konforu, duyguları, düşünceleri… aslında sonra ben olamamak kendi keyfimi, gönlümü, canımı hepsini bir kenarı bırakmak..