Arkadaşlar hayırlı geceler, hayatımda kendimi bu kadar zayıf ve çaresiz hissettiğim bir dönem olmadı desem inanır mısınız? Kanser olduğumu öğreneli 1 hafta oldu, acil ameliyat olmak zorundayım, bebeğimin doğumgününe ameliyat tarihi verdiler, tam 2 yaş olacak dünyalar güzeli kızım…. Emzirmeyi kesmek zorundayım. Bebeğimden daha çok ben hazır değilmişim bu duruma… Kanser olduğuma üzülmeyi bırakıp bebeğime memeyi kesmek zorundayım, hayatımın en zor iki şeyini birden yaşıyorum.. boğuluyorum, üzülüyorum, gündüzleri tamamen kestim, son 2 gecedir gece vermek istemiyorum ama en son 2 mizde ağlayarak memeyi veriyorum sarılıp öpe öpe uyuyorum… çok üzgünüm çok kötüyüm, ben ne yapacağım, gece meme dışında uyumayı bilmiyor, bende çok şey denedim ama gözümün önünde öyle ağlamasına dayanamıyorum, hamdolsun Rabbime en kötü günüm böyle olsun, ama aldığım nefes bile kalbime batıyor… son 10 günüm ağlamadığım bir gün bile geçmedi… öneri de bulunamasanız dahi bana dua ederseniz sevinirim. İsmim Tuğba