Ya kızlar gerçekten tahammülüm kalmıyor
Sabah 7 de uyanır yatakta fix 9 a kadar kesintisiz olarak herşeye ağlar ne yaparsam yapayım gönlü olmaz
9 da kahvaltı hazırlamaya başlarım bu kezde kahvaltı pişene kadar kucak kucak diye ağlar
Kahvaltı esnasında üzerine nokta kadar bisey dökülse çıldırmış gibi ağlar üstümü çıkart diye ağlar o kahvaltı bitene kadar 4 5 kıyafet degisiliyor önlük de taksam aynı bu kezde önlüğü çıkart pis oldu diye ağlıyor
Kahvaltı bitiyor sofrayı toplayıp makineye koyana kadar kucak kucak diye ağlar önüne oyuncak, mıknatıslı magnet kitap hersey koyuyorum oynamak yerine ağlamayı tercih ediyor mutfağı toplayana kadar canım çıkıyor
Gün içinde de sürekli bu şekilde hep kucak kucak hiç bi iş yapamıyorum. Tv açıyorum bunu beğenmedim,başka açıyorum bunu istemiyorum, bu kezde bunlar için ağlıyor
Dışarı çıkıyoruz yürüyüş yapalım diye 2 3 adım atıyor kucak istiyor yanına çocuk gelene kadar ağlıyor birisi gelirse kucağımdan inip oynuyor.
Sürekli olarak ağlıyor ben artık ağladıkça sinirlerim bozuluyor bağırmaya kızmaya sesimi yukseltmeye başlıyor. Dil gelişimi de çok net kendini gayet güzel ifade ediyor, kaynanam gibi herseyime karışıyor. Ama konuşmak yerine ağlamayı istiyor mesela su istiyor bunu çıldırmış gibi ağlayarak söylüyor bende ağladığı için vermiyorum anne su verir misin diyene kadar istediğini vermiyorum. Gerçekten bu kadar ağlaması kucak istemesi normal mi etraftaki çocuklara bakıyorum hiç biri benimki gibi aglak değil