anne_kralice benimde 6 ve 3,5 yaşında iki kızım var. Büyüğün kıskançlığı bir türlü geçmedi ve bu yüzden küçüğe genel olarak ters davranıyor. Fiziksel değil ama psikolojik olarak onu zorluyor. Öyle olunca küçük de aynı tavıra bürünüyor. Ama küçük ablasını daha korumacı. Mesela biryerde abla arkada kalırsa hemen ablam ablam der. Büyük o kadar değil. Küçüğü unutsak aklına bile gelmez😅 ama bazen de tam bir abla, ona birşeyler öğretir. Yardım eder. Tam analyamadım. Ben müdahale etmemeye çalışıyorum çünkü ben bişeye müdahale edince bir tarafı koruyormuşum gibi algılıyorlar. İkisine de ayrı ayrı özel zaman ayırmaya çalışıyorum. Birlikte bişeyler yapmaya çalışıyoruz. Daha iyiye gdiyor zamanla ama ben kendi kardeşime karşı olan sevgimi düşününce benim kızlarım da o kadar seviyor mu diye sorguluyorum. Bence sürekli büyüğe sen ablasın/abisin dedikçe de hoşlanmıyorlar. Sonuçta onlar da daha küçük ve onlar istemedi abi/abla olmak. Kardeşsiniz diyin. Birbirinize destek olacaksınız diyin. Bir de bir arkadaşım şöyle yapıyordu, mesela biri olumsuz birşey yaptı, ikisine birden ceza veriyordu. Bu sefer daha çok birbirlerini koruyup kollamaya başlamışlar. Bu arada ceza deyince büyük bişey gibi düşünmeyin, çizgi filim izlememe, odada birlikte oyun oynama gibi eğlence kısıtlamaları diyeyim.