Arkadaşlar 2 yaş kızımla çığlık kıyamet halde banyo yapıyoruz. O ağlayışına, kucağıma tırmanıp sudan kaçmaya çalışmasına anne yüreğim dayanmıyor. Daha banyoya girmeden ağlamaya başlıyor çıkana kadar bir saniye susmuyor. Yüzüne su gelmesinden korkuyor, şapka aldım onu da takmıyor. Videolar izletiyorum bak bu bebek de banyo yapıyor çok mutlu hiç ağlamıyor vs diyorum ama iş kendine gelince zorluyor. Banyo da kaçabileceğimiz bir şey değil ki. Şöyle yaz günü her akşam misler gibi banyo yapsın da uyusun mışıl mışıl isterim ama bu durumda hayalden öteye geçemiyor. Nolur bana bı akıl verin, nasıl yenebiliriz bu korkuyu