İyi geceler kızlar, 28 aylık kızım var oldum olası mız mızdı yalan yok, dışarda sıkıntımız yok eve girerken kriz anlarımız var o kadar. Ama evin içinde berbat durumdayız 2 aydır yarım gün kreşe yazdırdım konuşmamız bir tık geri olabilir (2’li cümlelerimiz var fakat kelime darcığımız dar gurbetteyiz sürekli dışarı çıkarıyoruz ama genetik faktör) ama istediği zaman kendini çok güzel ifade ediyor tvimiz az buçuk var. Sadete gelecek olursam, bugün artık 8’de yatağına koydum kızmak yerine tahammülüm kalmadı ve onu uyuttuktan sonra ben sızmışım. Uykularımız sorun 1 saatte ancak sızıyor. Fakat istediği bişey olmayınca dolap kapaklarını protesto ediyor, oyuncaklarını fırlatıyor, kendini yeri atıyor, bugün etkinlik masasını devirdi yüzüme oyuncak attı. Kalktığı saatte uyuduğu saate kadar ağlıyoruz ama hiç durmadan babası evde olunca daha kötüyüz, artık kızım ağlamayı kullanıyor bununda farkındayım fakat bugün artık kendini kusturana kadar ağladı da ağladı elimden geldiğinde ilgilenmeye de çalışıyorum ama bugün bütün gün onun ağlayarak benim kızarak geçti. 2 yaş sendromu bu mu benim kızım biraz abartıyor mu? İsyan etmiyorum Rabbime ama bu kadar boyutta olabilir mi?