Yıpranmışlık..

adenveannesii

Merhaba güzel anneler. Kızım haziranda üç yaşına girecek ve üç beş aydır her şeyi sayısız kez söylüyorum mesela duvara kepçeyle vuruyor annecim yapma bebeğim dur yapma diye sayısız kez söylüyorum ve bu yalnızca bir örnek aklınıza gelebilecek her durum bu şekilde ilerliyor en son tahammülüm kalmıyor ve sesimi yükseltiyorum anca öyle duruyor. Zamanla neye kızıp neyi yapma diyorsam durduk yere sırf ben dur diyip kızıyım diye yapıyor. Çok çıkmazda, çaresiz hissediyorum kendimi hayatımın hiç bir döneminde bu kadar yıpranmış hissetmedim. Bu durumu yaşayan anneler var mı? Varsa nasıl bir yol izliyorsunuz benimlede paylaşır mısınız? Önerilerinize çok ihtiyacım var.

Mnli

adenveannesii bence bu durumu yaşamayan anneler yoktur ve bunun dozu giderek artacak 4 yaş 5 yaş benimki 5 yaşında sonrasını bilmiyorum o yüzden bence çocuk 3 yaş sonrası yavaş yavaş evden uzaklaştırılmalı önce oyun grubu ya da spor sonra yarım gün bir aktivite kreş olur spor okulu dil okulu neyse zaten sonra okul o sürelerde hem anne şarj oluyor hem çocuk yoruluyor birbirlerine tahammülü daha da artıyor

adenveannesii

Mnli oyun grubuna götürüyorum haftada bir gün mesela tüm çocuklar annelerine ikiletmeden gidip montlarını giyip kapıda oluyorlar o sıra ben kızımın peşinde koşup hadi kızım diyorum yine sayısız kez ondan yalnızca bizde mi durum böyle diye düşünüyorum. Keza çevremdeki çocuklu annelere bakıyorum onlarında çoğu atölyedeki duruma benzer. Üç yaşında geçer diye umut ediyordum ki yorumunuzu görene kadar. Ve 3 yaşına bastığı an dediğiniz gibi yarın gün kreşe göndermeyi düşünüyorum en çokta kızım için.