minikfasul tam emzirme savaşı verirken ağlamanın üzerine okudum bu postunuzu. 46 günlük bir bebeğim var 35 haftalık doğdu. Ardından 20 günlükken safra kesesi ameliyatı oldum. Baştan beri emzirmeye ek mama veriyorum ama emzirirken sürekli reddediliyorum. Zaten yetersiz hissederken çevreden de sürekli “senin sütün yeter çocuğu şişiriyorsun, canı ne ki onun emzir” yorumlarını alıyorum. Çok üzülüyorum, ama onun sağlıklı, tok ve mutlu olması mamadan geçiyorsa yapabileceğim bir şey yok sadece sütümü arttırmak için elimden geldiğince uğraşıyorum. Annelik biraz da elinden gelenin en iyisini yaparken kendini affetmeyi öğrenmek galiba. Her şeyin en iyisini istemek, çocuğun için en doğrusunu yapmaya çalışmak… ama bazen şartlar, beden, ruh hali, her şey üst üste geliyor. Sizin de elinizden geleni yaptığınıza eminim 💕 Bebeklerimiz için bizden daha iyi bir anne yok, bunu unutmayalım 🥹