tako depresyonu dibine kadar yaşamış biri olarak yazıyorum. Geçiyor bacım. Geçmek zorunda. Çünkü o bebeğin sana ihtiyacı var. Senin ilgine kokuna şefkatine ihtiyacı var. Artık ismimiz Ayça, Fatma; Ayşe değil de ANNE oldu, Allah bize layık gördü de bir bebek nasip etti. Yıllarca hasret çeken anneler var. Evet biliyorum çok zor. Eski hayat özleniyor, kahveyi,çayı sıcak içmek özleniyor. Sabaha kadar deliksiz uykular özleniyor..ama o bir daha bu kadar küçücük olmayacak. Sana bu kadar muhtaç olmayacak. Şuan 4 aylık bebeğim. İnan bana o zaman da bu kadar pozitif olabilseydim daha çok sevseydim bebeğimi diye ne çok pişmanlıklar yaşadım. Bebeğin kaç aylık yada günlük bilmiyorum ama geçecek. Gözünün içine bakıp sana gülücük dağıttığı o gün geldiğinde tüm bunları hatırlamayacaksın bile. Herşey gelip geçici ama o bebeğe verdiğin sevgi hep daim olacak. Sabret, Allah sabredenlerle beraberdir ❤️