Benim kızım 1 yaşında o da öyleydi hala da öyle. Kanguruya koyup yemek temizlik yapardım. Şimdi de kucağımda tek elle temizlik yemek yapıyorum. Bazen tezgahın üzerine oturtuyorum. Lavaboya girerken çizgifilm acıyorum ama ilgilenmiyor tabi yokluğumu farkedip geliyor arkamdan. Kapıyı tam örtmüyorum. Gelip kapıyı açıp beni görüyor yanına geliyor. Maalesef inatlaşmak veya alıştırmaya çalışmak bebeği daha da hırcın yapıyor. Neye ihtiyacı varsa ona yönelik davranmak sizi daha az topraktır, ona da iyi gelir.Bunun bir süreç olduğunu geçeceğini düşünün. Sadece bize, sevgimize ihtiyaçları var. Hiçbirşeyi işimizi zorlaştırmak, bizi sinirlendirmek bilinciyle yapmıyorlar. Bazen off kızım ya bi dur derdim boş bakardı anlamaz bile neye kızdıgımı 😂 ama tek sen iyi ol mutlu ol yemek de temizlik de 5 dk sonra olur dedim. Sonra iş yaparken oyun gibi koşa koşa yapmaya başladım. Hadi beni bul neredeyim hadi koş ev süpürelim diye elini tutarak,o da oyun oynuyoruz zannederek bana katıldı ikimizde eğlenerek yapıyoruz şimdi.