Kızlar bir bana bu kadar zor geliyor anlamadım bu kadar olacağını tahmin etmiyordum. Elbette Her şeyin bir zorluğu var ama o kadar yorgunum ki bu 2 ay içinde oğlum 4 yaşında onun kıskançlık,huysuzluk ,söz dinlememe ,zorla yemek yedirmeyle uğraşıyorım kızım ise şuan hasta balgam ve öksürüğüyle ilgileniyorum o da dün gece 3 e kadar uyumadı bugün de öyle gündüz 1 saat bile uyumamıştır şuan Bile uykuya direniyor gün boyu huysuzdu sürekli kucak istedi o kadar yorgunum ki oturup ağlayasım var içimş dökmek istedim artık bazı şeylerle baş edemediğimi anladım sabrımın eskisi gibi kalmadığını şuan aşırı duygusal olmam beni bekleyen ev işleri kafam o kadar karışık ki kimseden asla destek de istemem hep kendi işimi kendim görürüm ama bana gelince de insanlar benden hep bir şey bekleme peşinde