Oğlumu zaptedemiyorum. Artık psikoloji olarak kaldıramıyorum. Çok zor bir çocuktu. Ne uyku uyurdu ne yemek yerdi aşırı derece de takıntıları vardı. Zaten böyle bir post da açmıştım kıyafet konusu için. Düzenli vitamin takviyeleri veririm ama yemediği için sürekli hastalanırdı. Kreşe verdik biraz düzeldi ama bu hali bile çok zor. 1 haftadır hastayız ağzına gram lokma koymuyor çok aşırı huysuz sabah uyanıp akşam yatana kadar sürekli dayak yemiş gibi ağlıyor artık komşularım sormaya başladı noluyor bu çocuğa diye düşünün öyle ağlıyor. Napacağımı şaşırdım çok yoruldum dokunsalar aralıksız hıçkıra hıçkıra ağlarım. Gücüm kalmadı sabrım bitti kendime hakim olamıyorum bugün çok bağırdım birde onun da vicdan azabı içerisindeyim. Aşırı inat bir dönemdeyiz normalde asla yapmadığı şeyleri sırf ben yapma diyim ve kendisine ağlamak için bir bahane olsun diye yapmaya başladı. Pedagoga göstermek istiyorum belki benim göremediğim birşeyler vardır. Önerilerinizi bekliyorum. Uzun oldu kusura bakmayın