meyvelipasta888 Ekranı bilmiyor, hiç açmadık doğduğundan beri, şuan 27 aylık. Ben normalde çalışan bir kadındım. Açıkçası kendimce en iyi şekilde yetiştirmek için ücretsiz izne ayrıldım. Ekran, beslenme, park ve duyusal oyun benim kırmızı çizgilerim. Günlük bir rutinimiz var, bu rutine bağlı kalarak ekrana ihtiyaç hissetmiyorum. Ki gündüz uykusu da yok. Evet bazen çok zorlanıyorum ama sonra yeni bir oyuncak, unutulan bir oyuncak, market gezmesi, kitap okuma, parka çıkma derken kriz çözülebiliyor. Hatta bazen çikolata, kurabiye, kek yapalım mı dediğimde bile kriz çözülüyor çünkü kızım marketten çikolata, çubuk alabileceğini düşünmüyor. Herşey yetiştirme tarzıyla ilgili bence; tabiki burda yakın çevredeki insanların da etkisi var. Kızım ağladığı zaman asla istediği şeyi vermiyorum; eşim bazen bunu yapmaya çalışsa da onunla da kesinlikle tartışıyorum ve benim dediğim oluyor. Söylemlerimiz ve eylemlerimiz çocuğumuzun karakterini şekillendiriyor. Kolaylıklar diliyorum. Sevgiler🌼