vehb10 başkalarıyla ıletısım kurmuyor bırı sevmek ıcın elını uzattıgında kaçıyor siniyor ya da saklanma ihtiyacı duyuyorsa yabancı yere gitsin ıstemiyor ya da eve yabancı bırı gelsın istemiyorsa selektıf mutizm olabilir. Genelde kaygılı bır gebelik geçiren annelerin çocuklarında stres kaygı bozukluğu görülmesi ihtimali yüksektir.bu da yüksek stres ve kaygı kaynaklı oluyor.Tabıkı illa böyle demiyorum teşhis koymak haddıme degıl böyle olmayıp mızacı gereği çekingende olabilir. Benım kızımda selektif mutizm vardı mesela. 37 haftalık gebelıgım surecınde ölümle burun burunaydım ve kızımın bu şekilde oluşunu doktoru normal karşıladı. Kızım 2.5 yasına kadar herkese karsı sagır ve dilsizdi bırı eve gelse kendınden gecerdı ağlarken keza bır yere gittiğimizde de. Doktoru Alin ne derse o onun arzusuna göre davranın dedı asla ustelemeyın ne konuşması ne birinin ona dokunması yönünde eğer o ortama güven duymuyorsa ortamı terk edın baktınız ruhsal acıdan misafir kabul edeceğiniz bır durumda degıl o gün çok sinirli çok huzursuz mutsuz ağlak eve insan almayın ve sıze aaa bu yasına gelmis konusamıyor gıbı gıbı cümleler söylediklerinde dırekt gayet güzel konuşuyor ama sızınle konuşmayı tercıh etmıyor deyın dedı. 3 yaşa kadar normal karşılıyoruz ama 3 yaşta olup hala devam ederse o zaman sızden bır uzman pedagogla yola devam etmenızı isteyeceğim dedı. Tam 2.5 yıl doktorumuzun dediğini yaptım 2.5 yasında oldu ve kendılıgınden bıttı. Son derece sosyal yasıtları ve kendınden büyüklerle çok güzel sohbetler kuran iletişimı ilk önce kendı başlatan gerek hal ve tavırları gerekse kullandığı cümlelerle kendını herkese hayran bırakan bır çocuk oldu kızım. Şuan 4 yasında ve o hâlinden eser yok