ceren_9723 oglumda öyle bı bebekti sürekli gördüğü tanıdığı insanla bıraksam hep durur beni hiç aramazdi hatta babanesinde istediği herşey oluyor diye ben burda kalicam gidin siz diyordu ariyordum oglum seni özledim gel eve baban alsın seni diyordum hayır gelmicem diyip kapatıyordu çocuklar ilgiyi sever bazı çocuklar özgür ruhlu olur bagimsiz olur oğlum böyle bı bebekti ben onunla hiç zorlanmadım tabi büyüdükçe beni değil babanesi istemesi çok üzüyordu beni yani bı nevi kurallı evi değilde kuralsız her istediği olan yerde durmak onun için çok cazip geliyordu bu huyunu 4 yaşından sonra hatta 5 yaşından sonra tamamen kesti ben doğuma gittim hastaneye kardeşi olucakti ananesinde kaldı geldi beni görmeye anne ne zaman evimize gidicez dedi gözleri dolu dolu misal babanesinde kaldı Gine bı akşam sen ne zaman cikicaksin anne evimize gidelim diyordu hani büyüdükçe anne sevgisini ilgisini daha çok anlıyorlar şuan 6 yaşında babanesi burda kal diyor hayır annemi bırakmam diyo gelmek istemiyorum diyor hasta olsa bişi olsa bana hep sarılıp annecim seni çok seviyorum diyo