tbmmt 38+3de çatı muayenem vardı. Ve normal doğum yapamayacagimi anladık. 3 cm açılmam, ve nst de hafif sancim cikmisti. 2 gün sonrasına 38+5e sezaryen günü aldık. Sabah 7bucukta yatisim yapıldı. 12bucukta beni almaya geldiler. Spinal oldum. 12.57 de iğne yapıldı hiç hissetmedim. O an doktorum geldi. Doktorumu görür görmez ağlamaya başladım. “Noldu abiiciim” dedi sarıldı sakinlestirdi beni. Sakinlesince önüme perde çektiler. Ve ben o sıra da tekrar bi yaygara kopardım. Herkes “niye ağlıyorsun” diyor… Bu sefer de “ya uyuşmadıysam, ya beni canlı canlı keserseniiiiz” diye ağladım. Doktorum “korkma bee daha acı kontrolü yapicam hemen kesmicem seni” dedi. 2 dk sonra cekistirmeler hissettim. Yanımda ki anestezi doktoruna “başladı mı Murat bey” dedim. “Ne başlaması saniyeler kaldı bebeğinin dogmasina” dedi. Ben şoooookkkk. Hemen sonrasında doktorum bana doğru eğildi “iyi misin, başlayım mi artık seni kesmeye heeee” dedi. Bende “kestiniz ki zaten, saniyeler kaldı AdenKuşuma kavusmama” dedim. Bu sefer de doktorum şooookkk🤭 “sen nereden görüyorsun biziiiii” dedi. Anestezi doktoru hemen “ben ispikledim ” dedi. Doktorum “Allah sizin iyiliginizi versin, bende noluyor dedim” dedi. “ bak bak geliyor senin gibi minyon bi kız” dedi veeee cıyak cıyak bir ağlama sesi🥹
Ah ah o güne resmen geri döndüm 🥹