ChatGPTanne_ seni çok iyi anlıyorum. iş yaparken hiç ummadığım anda yaşadığım aslında benim unuttuğumu zannettiğim ama beni yaralayan olaylar aklıma geliyor. neden bunu dememişim. neden böyle yapmımışım. ilk zamanlar kısa göz dalmalarım başlamıştı. sonra uzamaya başladı. günlük yaşantımı etkilediğini hissettim. en son suçu yokken evladıma ters tepki verince vicdab azabı çektim, cigeri beş para etmez insanlar için düşünüp hem kendimi hem çocuklarımı üzüyorum başka bişey değil diyip kimseye söylemeden gitmiştim doktora. ilk ilacı içtiğim gün çok ağlamıştım. zoruma gitmişti. o ilacı kullanmak. beni bunhale getirenlerin kullanması gerekiyor kafasına girmiştim. taki ilaçı içene kadar. Allah sonrasında, beynim resetkendi. düşünmek istiyorum bildiğin iç sesim dahi yok düşünemiyorumz. başımdan kocamaaan bi yük kalktı.
doktoruna belirt, ben belirttim çocuğum var uyku yapmıcak bişey yzarmısınız demiştim.
çocuklarımın en güzrl zamanlarında hassta bir anne olmıcam dedim hep kendime.