Çok şükür 2 yaşına giricek dünyalar güzeli bir oğlum var.. Sağlıklığı sıhhati yerinde ama ben anne olduğum günden beri herşeyi düşünüyorum yani iyi besliyormuyum gelişimi iyi mi şu hareketi yaptı niye acaba, heycanlanınca ellerini sallıyor bırakamadı bu hareketi doktora da götürdüm zamanla geçer dedi ama yok ben kafama o kadar çok takıyorım ki hayattan zevk alamıyorum. Evdeyken pekyapmıyorr ama böyle ısıklı arabalar felan görünce yapıyor ellerini konuşması göz teması her şeyi çok iyi.. Ve kendimde şunu fark ettim mesela hareketi azalınca bu sefer boyu nasıl acaba kilosu nasıl bunları düşünüyorum 🥺 dünyada o kadar kötü şeyler var ki çok şükür her halimize ama niye böyleyim bilmiyorum ya ama bildiğim bir şey var böyle olmaktan çok yoruldummm 😥