Oğlum hep inatçı aksi biriydi kreşe başlayınca düzeldi hatta çok düzelmişti öğretmeni çok memnundu ama ne olduysa on beş tatil sonrası eski huylarından daha beter bi şekilde değişim oldu. Gözümün içine bakarak kötü kelimeler söylüyor gerizekalı Allah’ın belası diyip gülüyor kreşten öğrenmiş arkadaşlarından biz de her söylediğinde hayır o köyü bi kelime söylemiyoruz dedikçe artık gıcıklığına durduk yere söyler oldu. Gülerek inadına söylüyor. Nasıl davranacağımı şaşırdım üstüne düşmesem mi düşsem mi bilmiyorum. Bir de vurma huyu hiç yoktu şimdi yüzüme şap şap indiriyor durduk yere gelip vuruyor oğlum napıyosun canım yanıyor vurma bi daha vurmak kötü diyorum bazen gülüyor kıs kıs, bazen de annecim özür dilerim bi daha vurmam diyor bir saat sonra yine aynı. Okulda yardımcı sınıf ablasına da vuruyormuş sinirlendiğinde, arkadaşlarına vurmuyormuş ama oyuncak kavgası yaşıyormuş çığlık atıyormuş evde de yapıyor bazen. Ve bu davranışları bu dönem çok arttı geçen dönem hiç böyle biri değildi diyor hocası. Evde hiçbir şey yaşanmadı olumsuz. Neden böyle yapıyor anlamış değilim. Bir de çok hareketli sürekli peşinde dolanıyoruz evde herkesi parmağında oynatıyor hayır kelimesini kabul etmiyor bazen dirayetli oluyorum o zaman pes ediyor bazen pes etmiyor diretiyor. Bir de çalışıyorum öğretmenim yorgunum çocuğuma yetemiyorum gibi geliyor. Lütfen bunların bana geçici olduğunu söyleyin kalıcı değil dimi okul çağında böyle olmaz dimi ? Çok korkıuorum inanın. O kdr zor bi çocuk ki. Gece çişe kalkıyor WC ye götürüyorum tuvaletin başında ağlamaya başlıyor yapmıcam çişim yok diyor apartmanı ayağa kaldırıyor halbuki var biliyorum çişi. Sakinleşince yapıyor. Her hece nerdeyse ağlama krizine giriyor tuvalette. İsyan etmek istemiyorum ama neden ya neden