Anneler artık bizimde yaşımız var 🥰 çok duygusalım. Aklıma geçen yıl bu zamanlar yaşadıklarım geliyo. Ameliyattan çıkmışım tir tir titriyorum kaynanamın bütün ailem oradayken bi sinirle odaya girmesi söyledikleri aklıma geliyor. Eşimle bir şey konuşurken görümcemin olaya dahil olup benimle tartışması geliyor. ( ortam uygun olmadığı için 45 yaşındaki kadını lohusa halimle ben sakinleştirdim sussun diye ben özür diledim yine ) insan güzel şeyler hatırlar ben bunları hatırlıyorum. Unutamıyorum. Bu bir yılda eşimden de ailesinden de çok soğudum. Kırgınlığım geçmiyor. Diğer yandan çocuğumu tek başıma büyüttüm. Eşimin en ufak desteği olmadı. Artık aynaya bile bakmak istemiyorum. Geçecek mi bu günler ben de eski günlerime dönecek miyim. Biraz karışık oldu yazdıklarım ama hislerimi paylaşmak istedim