İlk çocuğum olmadan önce düşüklerim oldu ve hamileliğim kanamalı zorlu geçti. Çok istedim çocuğum olsun oldu çok şükür. Çocuğum olduğunda depresyona girdim. 1-2 ay o ruh halinde gezdim. Özgürlüğümün kısıtlandığı hissi beni yordu. Sonra depresyonum geçmişti. Çok severek özverili büyüttüm. Eğitim etkinlik kartlar vs çok ilgiyle yaptım. Her gün parka götürdüm. Şimdi 3 yaşına geldi. Yeni kreşe yazdırdım. 1 hafta geçmedi. Şimdi plansız hamile oldum. Şok yaşadım. Ve ilk hamileyken çocuk büyütmenin ne demek olduğunu bilmeden güzel olumlu düşüncelerle hamilelik geçirdim. Şimdi aynı özveri isteği kendimde göremiyorum. O uykusuz geceler gözümde aşırı büyüyor. Aynı istekle bakamam gibi geliyor. Ek olarak ilk oğlum hala benimle uyuyor ve sabah 5-6 gibi kalkıyor. Ara sıra bu fikirler aklıma geldikçe korku olup ağlıyorum. Aynı yollardan geçen anneler tavsiye istiyorum. Ek olarak ilk çocuğumu büyütürken desteksiz büyüttüm. O benide korkutuyor.