Öncelikle her halime şükrediyorum çocuğuma eşime evime ama bazen kendimi çok bunalmış bitmiş hissediyorum. Bebeğim 14 aylık altıncı ayından beri kusmuk temizliyorum midesi çok hassas en ufak bir şeyde kusuyor bazen bişey yemese bile o an ağladı diyelim yine kusuyor gece uykuları hep berbattı on defa uyanır emer ayakta sallarım şikayetçi değilim ama çok bunalıyorum bazen. Ne doğru düzgün saçımı tararım ne istediğim zaman istediğim gibi duş alırım ne güzel kıyafet ne makyaj ne arkadaş komşu avm dışarı çıkmak hiçbir şey yok hayatımda. Afedersiniz lavaboya bile saniyeler içinde girip çıkıyorum kendi alanım yok ne varsa eş çocuk ev. Artık çok çabuk sinirleniyorum sabrım kalmıyor destek olacak kimsem yok. Her şey beni eziyor gibi hissediyorum oturup ağlıyorum artık. Araba yok ev kira maddi imkanım kısıtlı oturduğum yerde gezilecek yer yok hava soğuk her şey üst üste geliyor ve ben kendimi kendi benliğimi kaydediyorum yavaş yavaş .