Merhaba arkadaşlar bebeğim 10 günlükken enfeksiyon sebebiyle iki hafta yoğun bakımda yattık. Enfeksiyon omurilikte üredi ve menenjit teşhisi konuldu. Çok kötü günlerdi benim için psikolojik olarak. Çok şükür sadece ilaç tedavisi gördü ben de yanındaydım hep emzirdim vs. Hemşire ve doktorların tavsiyesiyle taburcu olunca 4 aylık olana kadar kimseye gitmedim kimseyi de çağırmadım. Altı ayı birine kadar da kimsenin kucağına vermedim. Hala kimseye öptürmüyorum. Sadece babası ve ben. Bu süreç psikolojik olarak ben de kaldı. Çok zor bir doğum geçirdim doktorumun yanlış tercihi yüzünden. O da cabası. İlk hafta hep doğum anımı gördüm rüyamda. Evladıyla ilgili böyle süreçler yaşayan anneler sizde böyle mısınız yoksa bir ben miyim böyle olan. Allah’ım razı olsun çevrem hassasiyetimize ve kararlarımıza saygı duydular ama ben çocuğum 8.5 aylık oldu hâlâ etkisindeyim normal mi bu durum. Mesela kışın bir yere gitmiyorum kimseyi de çapırmıyorum adam akıllı çocuğa bir şey bulaşır diye. Sanırım dertleşmeye ihtiyacım var