venediktaciri BEN bu konudan çok çekmiş ve çok üzülmüş biri olarak size yazmak istiyorum.
Bu alışkanlık benim kayınvalidemde ve çocuklarında var. Eşimde de vardı. Bu alışkanlık genetik olarak veya öğrenilerek veya stresten kaynaklanıyor. Yani bizim evde 3 faktör de vardı. Genetik vardı, eşimden de görmüş olabilirdi veya ben işe başladığım için olabilirdi. Öyle ki kreşe başladı bir kez de öğretmeni uyarmış, bunun üzerine davranış pik yaptı diyebilirim. Davranış bizde 1 yıldan uzun sürdü. Belki 1,5 yıl. İnanın çok mücadele ettim öyle ki çocuğun yanında değil ses yükseltmek, haber falan bile açmıyorum olumsuz bir şeylere şahit olmasın diye. Eşim bu süreçte kendinden kaynaklanmış olabileceğine çok üzülünce kendi de davranışı bıraktı. Oğlumu bu süreçte hiç uyarmadık. (Acı oje öncesinde denedim, işe yaramadı) çocuk doktorumuz önermedi zaten ojeyi. Bir psikolog ile götüştüm o da davranışı yapması, yapmamasından iyidir, stresini bu şekilde yansıtıyor, stres faktörünü bulmak gerekiyor demişti.
Bu süreçte kreşe alıştı, benim işe gitmeme alıştı. Davranışı bir daha görmedi. Sanırım bunlar etkili oldu. Ben yaklaşık 2 aydır düzenli tırnaklarını kesiyorum 🧿🥲 hatta bugün kestim, baktım işaret parmağındaki tırnak yok. Güzelce konuştum, sordum. Annecim tırnaklarını kestim ama 1 tanesi yok, ne oldu dedim? -ben onu yanlışlıkla ağzımla kopardım anne- dedi. Tırnaklarımız uzayınca onlara mikrop bulaşabilir ve ağzımıza sokarsak hasta oluruz, sen gel bana göster ben keseyim tamam mı? Dedim ve anlaştık. Umarım davranışa geri dönmez umarım beni anlamıştır. Umarım sizin için de süreç düzelir. Bu davranış karakteristik olabilir ve hayatın bazı dönemlerinde bazı stres durumlarında kendini tekrar hatırlatırmış, bilginiz olsun…