Selam güzel annemlerim. Annelik bu dünyadaki en zor şey bunu gün geçtikçe çok daha iyi anlıyorum. 3 yaşında bir kızım var. Bebekliğinden beri çok sakin bir çocuk olduğu söylenemez. Fakat neredeyse 2 haftadır gözlemlediğim kadarıyla çok daha hareketli çok daha inatçı,öfkeli sinirli bir çocuk olmaya başladı. Hiç bir şeyini asla paylaşmıyor. Birde vurma huyu çıktı kendi yaşıtlarına veya kendinden büyüklere. Ya inanın o kadar yıprandım ki. Pedagog bir arkadaşımla konuştuğumda bu dönemlerde normal olduğunu çocukların ben merkezci oldugunu ve kendini kanitlamaya çalıştığının göstergesi olduğunu söyledi. Ama ben artık toplu bir alana bile girmekten cekiniyorum. İnsanların davranışlarını biliyorsunuz. '‘Ay ne kadar huysuz, çok ağlıyor vs. vs.’' böyle tepkilerle karşılaşınca bu sefer kendi çocuğuma yukleniyorum niye böyle diye. Oyun oynuyoruz etkinlik yapıyoruz gelişiminde hiç bir sıkıntı yok sürekli büyük bir insana anlatır gibi onunla konuşuyorum bu tarz şeylerin yanlış olduğunu söylüyorum ama anlamıyor. Videolar izletiyorum. Kitaplar aldım onları okuyoruz. Yok yok… İlerleme kaydedemiyoruz. Yapma dediğim şeyi inadına daha çok yapıyor. İstemediği şey olunca bagiriyo vuruyor. Tükendim. Odaya girip ağlıyorum kendimi öylelikle sakinlestiriyorum artık. Bu kadar zor mu gerçekten ya. Çocuğum sorunlu mu diye düşünmeye başladım artık. Çok tükendim arkadaşlar ne yapabilirim yardımcı olun bir fikir verin lütfen.