Meri-Mel aslında duygularım her yaş ve yaşam tarzima göre çok değişti, ilkokulda ogrenmistim o zaman sadece korku vardi ya biri beni alıp geri götürse diye, ergenlikte çok hırcinlasip arayıp bulup hesap sormak istedim. Evlenip evladım olunca iyi ki bulmamisim diye dua ettim. Evlat edinilen ailem ilgili de evet iyi ki bi evde büyümüşüm diyorum ama bu bakım veren ve cocuk arasındaki bağa bağlı sevgiyi hissedip hissetmemek. Ben küçükken anne tarafım beni çok dislarlardi ve ailem ses etmezdi, kenarda köşede oturur onların oyununu izlerdim, topları dışarı kaçınca beni yollarlardı almaya, sevmezlerdi ,her çocuğu dikkatli dinlerlerken beni kimse görmezdi şimdi bakınca neden diyorum bunu yasatmislar hani bi şey demeseler bile o ortamdan uzak tutsalarmis keşke beni diyorum. Yani evlat edinen evet siz olacaksanız ama çevrenizin hali hareketi tavrı da çok önemli. Hala annemle aramız pek iyi değildir mesela. Bence de cook iyi düşünülecek enine boyuna karar verilecek bi durum. Hâla büyük bi aile parçası gibi hissedemem mesela kendimi. Siz de inşallah hayırlı kararlar verirsiniz. Bunu dusunmeniz bile ne kadar güzel 🫶🏻🫶🏻🫶🏻