Kızıma çok kızıyorum

pamukhayat

5yaşında kızımı doğduğundan beri zordu 2 yıldır hiç dur durak bilmiyor çok hareketli beni çileden çıkartıyor yalvarıyorum sinir krizi geçirtiyor hele kardeşim doğduktan sonra daha da arttı sürekli bagırıyorum yapma etme yeme içme gitme koşma vs derken buluyorum sonra vicdan azabı yaşıyorum bi akıl verin şımarık çocuk olur çocuk ama arsız çocuk betet söz dinlemesi için ne yapmam gerekir

SerenGltkn

pamukhayat size sadece şunu söylemek istiyorum. Ben de kendi çocuğumla ilgili acaba yaramaz huysuz bir mizacı mı var diye hep düşünüp duruyordum. Sonra bir gün arkadaşımın dünyanın en yaramaz en huysuz ve hayır sözcüğünden anlamayan bebeğini yerlere göklere sığdıramayışını, asla ne kendi evinde ne bizim evimizde ne dışarda hayır demeyişini, çocuğuna en ufak bir kızmasının olmayışını göründe dedim ki kendime millet çocuğunu nasıl yerlere göklere sığdıramıyor bir daha da asla bebeğime sinirlenmedim bile

nurey

pamukhayat benim çocuğumda böyle.. Aşırı bağırdığım zamanlar oldu. Vicdan azabı çekiyorum sizin gibi. Şu aralar daha ılımlı bir anne olmaya başladım. Forumda okuduğum bişey etkilemişti beni. “Çocuğa çok kızınca kekeme oldu, altına kaçırmaya başladı ” şeklinde bir posttu. Değişmeye ve sabırlı olmaya karar verdim. Ve inanın tam olarak bakış açımızla alakalıymış ben bunu anladım. Öyle bi kafama empoze etmişim ki benim oğlum yaramaz durmuyor diye. Şuan geldiğim durumda sanki karşıma alıp düzgünce konuşunca zamanla çocuk yaramazlığını ölçülü yapmaya başladı gibi geldi ya da benim bakış açım değişti. Bilemiyorum. Denenebilir.

Minikprenses_1

pamukhayat benim kızımı anlatmışsınız şu ara sürekli yapışık gibiyiz birde üç aylık oğlum oldu herşey de hep beraber takılıyoruz kızımın kreşten tatilde sürekli oyun istiyor kardeşiyle biraz fazla ilgilensek içten içe üzülüyor konuşma hareketler vs tavan zaten enerjisi masallah 😂

pamukhayat

SerenGltkn sözleriniz soğuk duş etkisi yarattı ben kızımı canımdan çok seviyorum beni böyle anne olarak hatırlamasını istemiyorum ne olur bagırmayan anne oluyum…

SerenGltkn

pamukhayat benim çocuğum diğer insanların evladından eksik mi değersiz mi dedim kendi kendime. Herkes evladını öve öve öküz ediyor valla bi görseniz çocuk 3 yaşına yaklaştı yeni yeni konuşuyo mesela yok şöyle harika konuşuyor böyle zeki kırsın kızım canı sağolsun döksün kızım canı sağolsun yap annem vb vb. İnanın. Bırakın başkasının yanında kötülemeyi kendim bile olumsuz bir şey düşünmüyorum artık benim bebeğim dünyanın en değerli varlığı

merveoguz24

pamukhayat bu bir süreç çocuğunuza güzellikle anlatın başlarda sizi yine çileden çıkaracak ama bir süre sonra daha sakin ve anlayışlı bir hal alacaktır. Sabırlı olmaya çalışın ve her defasında onunla konuşun. Yaptığı şey her neyse onu uzak tutmak için dikkatini başka yöne çekin. Ayrıca da bu durum içindeyken herşey çok zor biliyorum ama şöyle düşünün büyüdüğü zaman bu hallerini bile ozleyeceksiniz. Siz onun şımarıklığını unutacaksınız ama o sizin bağırmanızı kızmanızı unutmayacak

nazelif20

Ben de bir dönem öyle hissettim ve elimde olmadan kızıma kaba davrandım sonrası bir gün bana kötü davranma korkuyorum senden dedi!! o günden sonra kızım hep aynı ama ben kızacaksam banyoya gidiyorum, bağıracaksam balkona kaçıyorum.Yemin ederim ilişkimiz de düzeldi ve şunu da anladım biz çocuğum şöyle çocuğum böyle diye anlatınca onu etiketliyoruz ve başkalarıda onu öyle biliyor. Şimdi en yakınıma bile anlamıyorum hatta onun duyacağı bir şekilde onu sürekli övüyorum

mihrinesli

@nazelif20 O kadar doğru ki tespitiniz çocuklara neyi söylersek öyle olduklarını düşünürlermiş. Mesela çok sakar bu sakar bu dediğinde çocuk öyle olduguna inanıyor halbuki motor becerisi henüz o kadar.. Ya da merak ve öğrenme duygusuyla bişeyi yapmak istemekte ısrarcı oldugunda inatçı bu falan diyoruz hemen etrafımıza halbuki sadece öğrenmekte ve denemekte ısrarcı bir çocuk o kadar ..