Öncelikle bi şikayetim yok bebeğimi cok seviyorum sadece ben eski hayatımı kıyaslıyorum o rahatlığı özlüyorumm gün içinde o kadar yoğun oluyorum ki aynaya bile hiç bakamadan gün bitirdiğim oluyor kendi benliğimi unutmak üzereyim bazen karnımı bikaç lokmayla doyuruyorum. Ailemden uzakta sadece eşimleyim. O da nöbetli çalısıyor. Bebeğe alısabildim mi derseniz hayır alışamadım bazen ağlıyor ben karşısına oturuyorum bende ağlıyorum çaresizlikten. Neden ağlıyor anlamadığım icin. dışarı çıkıp iki dk nefes alamıyorum. Evin içinde bir odayı topluyorum bakıyorum diğer oda darmadağın olmuş. Bebek durmuyor ağlıyor kucak istiyor sürekli kucakta bi bebekle ben en fazla ne yapabilirim duş bile alamıyorum. Gece oluyor yine uyumuyor eşimle cinsel ilişkimizde kalmadı. Biliyorum düzelecek ama ne zaman düzelecek