Arkadaşlar selam. 3 yaşında bir tane kızım var. Evde yalnızken o kadar uysal ki kendi kendine oyun kuruyor oynuyor hic bir işime engel olmuyor. Fakat dışarı çıkalım özellikle kendi yaşıtlarıyla oyun kurmakta zorlanıyor ama kendinden büyüklerle çok güzel oynayabiliyor. Mesela kendi yaşıtlarıyla oynarken vurma huyu var bağırma huyu var bana karşı da öyle. Bide insanlarin sanki bunları bir tek benim çocuğum yapıyormuş gibi davranmaları yok mu beni çileden çıkarıyor. Bunu nasıl aşabiliirm bana bir fikir verir misiniz. Bir de benim kızım kendini çok sevdirmez başka insanlara. Ama insanlarda istememesine rağmen gel öpeyim gel seveyim dedikçe kızım bagriyo bu sefer bu hiç kendini sevdirmyor nasil cocuk bu deyip beni boyle sinir krizi gecirtiyolar. Kizim hoslanmiyor. istegi insanlara sevdigi insanlara kendi gidiyor zaten ama bu cahil gorgusuz insanlar beni cileden cikariyor