Kızlar önceden böyle değildim ama çocuk olduktan sonra hayattan hiç zevk almamaya başladım Kolik bir bebek zaten gecelere kadar oturduk üç bazen dört nefesi kesilene kadar ağlıyordu Üç aylık oldu gaz sancıları biraz hafifledi kayınvalidemle oturuyordum belki de ondan kötüyüm diye düşündüm evimizi ayırdık hala kendimi çok kötü hissediyorum uyan kahvaltı yap çocuk kucağında bir taraftan yemek yap bir taraftan çamaşır katla yatırıyorum lavaboya gidip geliyorum geri uyanıyor eşime bakıyorum çalışmak dışında istediği vakit her şeyi yapabiliyor ben onu yapamıyorum kendimle başbaşa kalmak istiyorum artık gece zaten çok geç uyuyor o uyuduktan sonra kendime vakit ayırasım gelmiyor uykum geliyor uyuyorum diş fırçalamak bile lüks olurmuş bazen onu anladım kaç gündür duş bile alamadım ağlamak istiyorum onu bile yapamıyorum bi gün diyorum tamam bundan sonra iyi olucam vs vs anca kendimi avutuyorum geçeçk bişey değil şu anlık benim için ama paylaşmak istedim sizinle