Cennetbahcesii hepimiz aynı durumdayız, inan. Ben çok iyi anneyim, hiç bağırmıyorum, çok sabırlıyım diyen ya yalan söylüyordur ya annesi kardeşi tanıdığı yardım ediyordur. Eşler bizim halimizi anlamaz. Annelik 7/24 süren ve devredilemeyen bir sorumlulukmuş. Dışardan ne kadar da kolaydı, içine girince delirmenin eşiğinden dönüyoruz her gün. Yok ona alışmasın, yok buna alışmasın. Aman ayakta sallama, aman kucakta sallama, aman emerek uyutma, aman yanında yatırma gibi bir sürü laf da sosyal medya sayesinde bilinç altımıza işledi. Ne yapacağımızı şaşırdık. Dışarıdayken hep diyorum ki bir tek benim çocuğum mu huysuz Allahım? İnsanlara bakıyorum bakımlı, mutlu geziyorlar, çocukları ağlamıyor. Ben de dışarda ağlamasın da bari nefes alayım diye atıyorum kendimi sokağa. Gece her anı mızıldanarak geçiyor, ne uykum kaldı ne yemeğim. Sizi o kadar iyi anlıyorum ki, o kadar olur. Allah sabır versin