Çok normal, çocuğun mizacı böyledir belki. Biz büyüklerde de böyle durumlar olmuyor mu, bazılarımız çok sosyalizdir kalabalığı severiz, bazılarımız ise içine kapanıktır, evcimendir, yalnızlığı seviyordur gibi. Bu biraz çoklu zekaya dayalı olabilir. (Sosyal zeka, içsel zeka gibi) Çocuklarda da bu durum aynen böyledir. Fakat bu durumdan haberi olmayan anlayışsız çok insan vardır ve bu insanlar maalesef bu çocukları çok yadırgayıp , anneleri suçlarlar; “çocuğu ortamlara sok sosyalleşsin “ gibi söylemleri olur. Her çocuk asosyal olduğu için değil , bazı çocuklar tamamen karakteri bu şekilde olmasından ve içsel zekaya sahip olmasından dolayı yabancılarla iletişim kurmak istemezler. Bu arada çocukların yabancılarla veya kalabalıkla ilgili sıkıntı yaşamasının bir çok sebebi olabilir ama ben bu açıklamamda özellikle en az bilinen “mizaç ve zeka türü “ nedenine değinmek istedim