kirazmevsimi_ Ben de az önce zar zor bebeğimi uyuttum. Emzirerek hoplaya zıplaya. Uyuyor yatağa bırakıyorum uyanıyor hadi en baştan. O kadar yoruldum ki kan ter içinde kaldım. Bir an odadan hiç çıkamayacağım zannettim. Her seferinde bir yılgınlık. Her gün aynı şeyi tekrar tekrar yaşamak. Bazen gerçekten sıkıldığımı hissediyorum. Arkadaşlarımla dışarı çıkmayı o kadar özledim ki. Böyle hissettiğim için de suçlu hissediyorum kendimi falan. Her gün aynı hisler. Bebeğimi uyuttuktan sonra geldim foruma bakayım dedim çünkü başka annelerin de benim gibi benzer şeyleri yaşadığını ve bu şekilde hisseden tek kişinin ben olmadığını okumak bazen bana iyi geliyor. Abartma herkes aynı şeyleri yaşıyor, herkes bir şekilde atlatıyor sen de atlatacaksın, geçecek diyorum kendi kendime. Bebeğim büyüyünce bu günlerini özleyeceğimi hatırlatıyorum kendime. Böyle teselli buluyorum. İyi geliyor biraz. Yani yalnız değilsin. Seni çok iyi anlıyorum. Herkes bunları yaşıyor. Sanki hep böyle olacakmış gibi geliyor ama geçici bir süreliğine bu durumdasın. Anı yaşarken sanki geçmiyor ama bazen bir bakıyorsun bir hafta geçmiş, bir ay geçmiş. Böyle böyle kolaylaşacak inşallah 🙏🏻