Merhaba arkadaşlar. Son zamanlarda ciddi bir vicdan azabı çekiyorum. 3.5 yaşında ve 3 aylık 2 kızım var. Büyük kızımla küçüğü doğduktan sonra iletişimimiz kopmadı, ona yetmek onunla daha çok zaman geçirmek için tüm fırsatı kolladım. Ama son zamanlarda kardeşini tutup kaldırmaya çalışıyor ve kaldırıyor da müdahale edip dur bekle dediğim an bırakıyor (dikkatli değil) bugün kardeşime mama yapayım deyip kolunu tutup çekti bende kendime hakim olamayıp bağırdım. .Korktu, beni sakinleştirmek için güldü. Ben bir daha bağırdım. Sonrası vicdan azabı, migren, oturup saatlerce ağlama…
SiZ kendinize nasıl hakim oluyorsunuz, neler yapıyorsunuz, hamileyken psikolojik destek aldım başıma bunların geleceğini biliyordum ama şimdi çok farklı. Dünyanın en kötü annesi ymişim gibi hissediyorum. Kızımdan defalarca özür diledim, öptüm, kokladım ama o vicdan azabı geçmiyor.
Bu arada kızımı kardeşi ile ilgili defalarca uyardım güzel bir şekilde. Anlattım.
(Bir de lutfen bakamayacaktın madem yapmasaydın gibi yorum yapmayın rica ediyorum. Ben anne olarak diğer annelerden destek bekliyorum.)