Çoçuğunuz mutlu mu?

Ekut

Herkese merhabalar 1.5 yasında bir kızım var. İlk 6 ayı cok zor gecti sanırım kolikti. Sonrasında mizac olarak cok rahat bir bebek degil yani hep zordu. Uykusu zordu uyanıkken oyalaması zordu bebek arabasına oturmaz kangurudaydı hep hala kucaktadır. Benden baskasına gitmez babasının kucağına bile gitmez yorulup vermek istesem inip 2 dk yürür kucak. Her neyse bunlar cok öenmli degil gelip gecici seyler. Ama cocugum sanki mutsuz. Mesela güldüğü cok nadirdir gıdıklayınca falan mecburi durumlarda. Zaten sıcakkanlı bi cocuk degil biri karsına gecip konustugunda güldüğünde asla tepki vermez donuk bi sekilde bakar asırı temkinli. Ama bana ve babasına karsı da öyle cok gülmez kendini öptürmez sevdirmez sarılsak iter gibi gibi. Bu durum bizi üzüyor tabi ne kadar her cocuk farklı diye dusunsem de ilerde acaba daha cok sorun yasar mı mutsuz bi cocukluk mu yasayacak büyüdügünde depresyona girme ihtimali artarmı psikolojisi bozulur mu gibi sorular birikiyor bende. Bu durumu kümseye sesli ifade etmiyorum cocugumu etiketlmemek için onun yanında konusmuyorum ama mesela gel bi öp desem asla gelmez, işte ananeye el salla öpücük at asla sıfır tepki. Gelişimsel bir sorunu yok bu arada dil gelişimi algısı cok yerinde. Ama öpme sarılma el sallama gibi sosyal iletişim kurmuyor benim dısımda biri kucagına alsa hemen “in in in” iter aglar. Temas hiç sevmiyor. Cocugu boyle olan anneler varmıdır aramızda

Irmakmelegim

Ekut öncelikle her çocuğun mizaci karakter oluşumu farklidir her çocuk illa kendini opturucek sevdirecek diye bisey zamnlada açılabilir bilemezsiniz kızım mesela 3.5 yaşında doğduğunda ilk 1 yıl herkese gitti sevdirirdi hiç bri zaman aşırı zor bir çocuk deil mizacı gereği hep güleç bir çocuktu mesela 1 yaşından 2 yaşına kdr da aşırı yabancılara dönemi geçirdik benim dışımda anne hariç kolay kolay kimseye gitmezdi sonradan yavaş yavaş açıldı tekrar 2.5 yaşında kreşe başladı konuşma gecikme yaşadığımız için doktor önermişti çok faydasını gördüm sosyallik yeme içme konuları kişisel gelişimleri konusunda ve kendini ister se sevdiror oturur istemezse asla kimseye opturmeyen sevdirmeyen bir çocuk oldu mesela annane dede ben ordaysam asla uyutmasina yemek yedirmesine dahi izin vermez kızım ama mizacı hiç değişmedi hep güleç tir ağladığı zamanlarda oluyo ama kızdığı yada istediğini yapmadığım zamanlardır her çocuk farklidir

Asyaveannesi04

Ekut her çocuk farklıdır annesi ve daha küçük bence, benim kızımda asla temas sevmiyor onun için ben babası, ve nenesi var öpüp sarılabilen dışardan biri sevsin dokunsun kıyamet kopar cana yakın sevecen aslında ama sevmiyor bence üzmeyin kendinizi ilerde heleki okula başlayınca daha da değişecektir

forumgurmesi

Bence her çocuğun karakteri farklı. Benim kızımda 1,5 yaşında evde çok mutlu sürekli kıkır kıkır ama tanımadığı insanlara surat asar git git der elini tutturmaz kucağına gitmez.