DenizAsaf her çocuk böyleymiş bu dönem ben onu anladım ve asla kızı erkeği farksız hepsi aynı.
kızım 23 aylık doğum gününe 15 gün kadar bir süre kaldı ve yaklaşık 2 aydır sayacaklarımı yapıyor.
masalarım tv ünitem baza başlığm mutfak banyo dolaplarım hep zedelendi ya eline geçeni vurdu ya da aldığı kalemlerle gizli kaçak boyadı duvarlarım da aynı sekilde oturdugumuz eve sıfır girdik ama şu an o kadar kötü durumda ki her gün duvar siliyorum.
istemediği ya da o an yemek istemediği bişey olduğunda asla yapmayacağı birşeyi yapıyor tuttugu gibi kaldırıp fırlatıyor koltuklarımda kakaolu süt izleri muz lekeleri burnundan akan sümükler yediği yemeklerin izleri yani silsem bile artık içine işlemiş durumda bu yüzden bir süredir misafir çağırmıyorum keza halılarım da aynı sekilde büyüdü artık halı alabilirim dedim çaydanlık mı devirmedi yemekler mi saçmadı üstüne mi işemedi neler neler kaç kere yıkadım şu an alacalı bir şekilde bariz kipkirli duruyor temizlesem bile çıkmıyor.
sosyalleşsin diye sokağa da cıkarsam bir avmde kapalı oyun alanına da götürsem yırtınıyor ağlıyor yerlere yatıyor avmlerde mağazaların askılıklarının altına saklanıyor üstüne deviriyor eline geçeni saçıyor saçtıklarını toplamaya çalışıyorum dışarı kaçıyor sürekli koşturmaca halindeyiz ve hiç memnun olmuyor artık şeker ve çikolataya kanmıyor çizgi film çok nadir izler normalde bu gibi durumlarla gel söz açıcam diyorum onu bile gözü görmüyor sanki o an etrafta ne yapsam da iş açsam diye düşünüyor.
vurma eylemi yoktur evde pamuk gibi aslında ama dışarda her gördüğü çocuğa saldırıyor koşuyor saçını çekiyor üstünü çekiştiriyor oyuncaklarını elinden alıp kaçıyor saçlarımı yoluyor eşimin yüzü benim kulak arkalarım hep yara bere icinde yani asla dur durak bilmiyor hiç bir şekilde neler denedim asla kanmıyor evde de yaramaz ama bu kadar değil.
bulaşık makinesinin kapağına tırmanıp tezgaha çıkıyor ocakta ki tencereleri çekiştiriyor açabilse kaldırsa kapakları bardakları da kıracak kac tabak kırdı öyle 3-4 tane çorba kasem anca kaldı bardakları yeni yeniledim hep kırmıştı kırılmıştı gözü onlarda.
en son buzdolabını açmayı öğrenmiş sen ketçapı al kapağını ters aç halıya boşalt.. sinirden çok kez ağlıyorum engel olmaya çalıştığım halde onu durduramadığım için ama durmuyor artık saldım evin içine de etsen yeni bişey almicam diyorum şu an oturduğum koltukta sol tarafıma pilav taşımış akşamdan onu bi güzel ezmiş neresiyle ezdiyse kalkıp birazdan onu silicem mesela sanki yarın hiç kirletmeyecekmiş gibi.. uzun zamandır boy aynası istiyorum sırf üstüne düşürür kırar kesilir bi yeri de cesaret edemiyorum lazımlığın üstüne basıp lavaboya çıkmayı da öğrenmiş tırnak makasını almış çat diye açıp kırmış.. iyi ki kendine zarar vermiyor diye avutuyorum böyle yani her çocuk maalesef ki aynı.