Bıktım artık gerçekten ben bıktım usandım Allah böyle çocuk kimseye vermesin artık ben sinir krizi geçiriyorum 3 buçuk yaşında bide yetmezmiş gibi ikinci bebeğim oldu istemeyerek o kadar huysuz o kadar arsız o kadar laftan anlamayan bir çocuk ki anlatamam yapma diyorum bak yapmaaaaa ama yok yine yapacak kaç kez ya kaç kez defalarca konuşuyorum guzelikle uyarıyorum anlatıyorum yine aynı birlikte vakit geçiriyoruz bebeği bırakıp bebekten fazla bununla ilgileniyorum yine yok bebeğe mama veriyorum beni aç bırakıyorsun hep onunla ilgilen zaten diyor ne isterse alıyorum kardeşini kıskanmasın diye oturup oynuyorum herseyi yine yok bağırıyorum yine aynı bir poposuna vurdum yine aynı pedegog gördü yine aynı ben hayatımdan bıktım usandım artık yaşamak bile istemiyorum ya herkes yardimci oluyor yine ayni özelikle birinin yanında daha çok kuduruyor daha çok inatlasiyor gerçekten bazen düşünüyorum keşke hiç evlenip çocuk sahibi olmasaydım diye kriz geçiriyorum annem kaynanam eşim herkes destekçi düşünün destekçi oldukları halde ben bu haldeyim ben hayatımda bu kadar zor bir çocuk görmedim en sonunda yapma seni dövicem diyorum döv diyor iyice arsız oldu isterseniz lincleyin ben artık kafayı yedim keşke istifa hakkım olsa istifa etsem annelikten ben beceremiyorum en kötü anneyim yapamıyorum Allah beni kahretsin bıktım artık dayanamiyorum kendim piskiyatrise gidiyorum ama yok