Bugün 51 günlük oldu bebeğim. Buraya kaç tane başlık açtım bilmiyorum. Evhamlı panik annelerden oldum. İçim gidiyor kuzuma. Ağladığında kalbim acıyor ama çok ağlıyor. Hep meme istiyor. Gaz sancılarını damla ve probiyotikle düzelttik. Aç zannediyordum, mama takviyesi ile aç olmadığını fark ettik. Mama yese bile üstüne memede kalmak istiyor. Meme vermek istiyorum ancak kusuyor, meme emip uyumak istiyor. Bazen uyumak istemiyor sadece meme emmek istiyor. Hep kucağımda göğsümde olsun istiyor. Çocuğumun beslenmesini ayarlayamadım. Midesi kötü olacak diye endişeleniyorum. Sadece yemek yedirip, uyutuyorum çocuğu. Yemek yedikten sonra ağlamasındansa uyusun istiyoruz. Çok üzüldüm dün neredeyse 1,5 saat ağladı. 90 ml mama verdik, emmek istedi. Kötü olacak diye meme vermedik. Ağladı. Ana kucağına alışsın diye ana kucağına koyduk ağladı. Bir iki kere bana bakıp gülmüştü, şimdi sohbet edemiyoruz. Sadede emmek istiyor. Ağlıyor. Göz teması kuruyorduk, sanki benimle ilgilenmiyor gibi. Bebeğime bakamıyor muyum? Ona iyi gelmiyor muyum ? Anlamadım. Çok üzülüyorum. Kucağımda uyutuyorum şimdi. Bu süreçler normal mi? Kızım bana gülücükler atacak mı? Sesler çıkaracak mı? Neden bu kadar çok ağlıyor? Kafamda çok soru var. Aklıma geleni yazdım. Biraz pozitif enerjiye ihtiyacım var. Çocuğumun neye ihtiyacı olduğunu tam anlayamamak beni çok yordu.