1melekannesi200_ şu an da biz . Bir çocuk var ben işi bıraktım ona bakmak için eşim çalışıyor , asgari ücretli özel sektör. Ev kira evet haliyle faturalar ,harcamalar , hiç yokken çıka gelen ani hastalık durumunda gittiğimiz ( özel aciller en yakın diye ) çocuğun bezi maması ek gıdası 2 aydan bir büyüyen bedenine kıyafeti. Buzdolabı eksiği ve mutfak diğer eksikleri kuru gıdası vs. efendim deterjanı vs banyo çamaşır gideri. Bütün bunları düşünce 22 bin tl neye yetsin . Kredi kartı borcu eksi hesaplar aldı başını gidiyor . . Tutabilene aşkolsun. Sağdan soldan destek de yok ki özeelikle ben ısrarla eşime söylüyorum babandan destek iste diye ama . Lafım gereken yerlere gitmiyor. Adam kendi evinde tek başına yaşıyor kış ayları sadece o da yazın ise memleketinde bağ bahçe işlerine hevesli. Hiç demiyor oğlum var m ı bi ihtiyacın ya al şu parayı da eve lazım olur ya sen öde bir şeylerini yada git çocuğun bir şeyini al diye. Valla benim ailem beni daha çok düşünüyor . Yüzüm yok para istemeye kaç yaşına gelmişim annem yine de sen şu an çalışmıyorsun ama al şu parayı cebine lazım olur diye veriyor. Yada çocuğa bir şey alırsın diye . Yada babam benim mutfak pazar alışverişimi yapıyor . İnsan utanır biraz eşime diyorum mecbur değil benim ailem bunları yapmaya biraz sen de sesini çıkar artık bi evladısın evi vermedi oturalım diye torununu düşünmedi geleceğini bari maddi destek yapsın sana şimdi tabi ki böyle zorda kalırız diyorum ama yok sıfır .