İçimdeki öfke

mona_r

İki buçuk yaşında bebegim var bu sürecte hep yalnızdım yalnız büyüttüm eşimden destek görmedim. Ayrılık benzeri bir dönemde yaşadık . Emzirdim ailem uzakta kısacası cok yoruldum 4 aydırda işe basladım cocugum birsey döktüğünde kırdıgında bir hata yaptıgında ona öyle cok bagırıyorum ki gözümü kan bürüyor hiç sabrım yok dövememk için kendimi zor tutuyorum sabredemiyorum artık onunla bu zamana kadar iyi ilgilendim şuan ben bagırınca korkuyor ama bagırmaya devam edip cekiştiriyorum içimdeki bu öfkeden nasıl kurtulabilirim ne yapabilirim

Birerkekannesi_

mona_r psikolojik destek almayı deneseniz. Çocuğunuzun da psikolojisini düşünün, bilerek ya da isteyerek yapmasanız bile onda travma bırakabilir bu davranışlarınız. Hem sizin için de iyi olur.

zeynebinannesii28

mona_r bebeğinize olan öfkenin derinindeki sebebi öğrenmen gerekiyo anneyiz tek başına bebek bakmak destekçin yoksa çok zor ama onlarda savunmasız bizden çok etkileniyorlar

[silindi]

mona_r psikologa gidin lutfen gunahdir el kadar bebege

patateskizartmasi

mona_r kendinize iyi gelecek şeyleri yapabilirseniz bebeğinize de daha yumuşak davranırsınız. Üzerinizdeki yük, stres, belki kırgınlıklar sizi çok yoruyor. İster istemez hıncını da bebeğinizden çıkarıyorsunuz. Sitem edebileceğimiz başka kimse yok çünkü🤷🏻‍♀️

mom0010

Başka durumlara tahammülünüz kalmadığı için çocuğunuza patlıyorsunuz. Halbuki onun bu süreci çok normal çok doğal. Önceki kafanızdakileri atmalısınız. Kafanızdaki sorunların vermiş olduğu sinirlilik halinizi o melekten çıkarmanız kötü bi durum. Çocuk korkar içine kapanır sıkıntıya girer siz hiç farkında olmadan. Önce sakın olmayı deneyin

patateskizartmasi

mona_r kendinize iyi davranın öncelikle🫶🏻 size iyi gelecek şeyler yapın. Sonrası çorap söküğü gibi düzelir merak etmeyin

Y1851K00

Merhaba nacizhane bı öneri kendinize sürekli bebeğinizin adıyla mesela; Ayşe’ye vicdanlı, merhametli, özverili, fedakar,sevecen ve anlayışlı davranicam diye sürekli olumlama yapın ama sürekli kendinizi duymaya ihtiyacıniz var gibi

bikahveicelimmi

mona_r bana bir psikolog tanıdığımız bu konuyla alakalı şöyle yapmıştı. şimdi eşinin yanına git, çocuğunun boyuna indir kendini ve eşin sana kızgın bir surat ifadesiyle bağırsın dedi. Dediğini yaptık. Kaç yaşında kadın ben ürktüm o an, benden daha büyük birinin öfkeyle bağırması bebek boyu ile ürkütücüydü. Hah dedi, sen onun en güvendiği insansın, sen ona bağırınca o seni böyle görüyor dedi. Daha da çocuğuma öyle bir şey yapmadım. Zor zamanlar geçiriyor olabilirsin ama unutma sen onun minicik dünyasında en sevdiği varlıksın ve ihtiyaç duyduğu yegane şey senin sevgin. Lütfen önce sen mutlu olmaya çalış ki çocuğuna da daha çok sabır gösterebil..

patateskizartmasi

bikahveicelimmi bebeğime hiç bağırmam ama bazen tahammülsüzleştiğim zamanlar da oluyor artık tabii. Eğer olur da bir gün böyle bir şeye yeltenirsem bu yazdığınız her zaman kulaklarımda çınlanacak. Teşekkür ederim bunu paylaştığınız için 🥹🙏🏻🌸🌸

bikahveicelimmi

patateskizartmasi uykuya inatlastigi zamanlar tahammulsuzlesebiliyordum zaman zaman. Esim sikayet etti beni sonra🥹 iyiki de etti. Aklim basima geldi adeta. Sizin de boyle dusunmenize sevindim😊🌸