bebeğim 2 ay 20 günlük. hamileliğimde tek tük içsemde doğumdan sonra tamamen bıraktım sigarayı. her şey burda başladı. takıntılarım aşırı arttı doğumdan sonra. üzerine bebeğim solunum sıkıntısından 40 günlükken 5 gece hastanede yattı. çok zor bir dönemden geçtik. artık her gün ölecek düşüncesiyle baş başayım. öyle ki 21 gün oldu kapıya dahi adım atmıyorum. sigara kokusundan korkuyorum. bir yere siner diye. beynime geçiremiyorum bunu. deli gibi sigara içmek istiyorum ama içemiyorum. inanın dış kapıyı bile açmıyorum bazen bina leş gibi sigara kokuyor diye. hayatımın hiçbir döneminde sigarayı bırakmamıştım. bunda hastane olayları da eklenince üzerine bırak sigara içmeyi bir buçuk aydır kimseyle görüşmüyorum bile. inanın abartmıyorum hiç kimseyle görüşmüyorum. sürekli her şeyi siliyorum dışarıdan gelen. kapıya çıkmaya korkuyorum çok. birinin bize gelmesi resmen işkence gibi geliyor. kendimi durduramıyorum. akşam camı açtım, birinci kattayım biri sanırım sigara içmiş hissettim ben o kokuyu eşimde vardı o almadığını söylesede ben aldım ve panik atak geçirdim. kalbim o kadar hızlandı ki korkudan. eşim artık sigara iç bile dedi. ama bunun çözümü tedavi de görmem. antidepresan kullanmalıyım. acaba diyorum emzirmeyi bıraksam mı. zaten son bir kaç gündür mama ile destekliyorum çünkü sütüm yetmiyordu çocuğum meğerse resmen açmış. mama içtiğinden beri altına yapmaya başladı. onun öncesinde üç beş günde bir yapıyordu. ne zaman bezini kuru gördüm mama vermeye başladım. bana akıl verin ne yapayım? 3 ay daha dişimi sıkıp 6 aylık olunca mı bırakayım memeyi. yoksa şimdi mi? mamayla mı devam edeyim? inanın çıkmaza girdim artık. psikolojim mahvoldu hiçbir destekçim yok eşimden başka. o bile harap oldu.