Renesmee çok normal yaşadıkların,yasadiklariniz. Ben de aynı durumu yaşadım oğlum doğduğu zaman kızım 5 yaşın da sayılırdı. Anasınıfına gidiyordu ve gitmek istemiyordu. Çünkü kardeşiyle evde ben kalıyordum. Aklı kalbi duygulari bizde kalıyordu ve ben ilk olarak okuldan aldım yollamadim terkedilmislik duygusunu yaşasın istemedim ve ondan sonra herşey daha kolay oldu. Anneciğim biliyorum biz evdeyiz diye okula gitmek istemiyorsun tamam gitme dedim ama kardeşinin yaşamını düzene sokmam lazım ki senle birlikte daha çok oyun oynayabileyim ve bunun için senin yardımına desteğine ihtiyacım var dedim ve biz çoğu şeyi birlikte yaptık yıkarken bile sol bacağı ona aitti kardeşinin o yıkıyordu altını alırken ıslak mendille siliyordu çorabının tekini o giydirdi kardeşini uyuturken de o sırada boyama yaptı oyun oynadı ben uyutup yanına geliyordum hemen birlikte vakit geçiriyorduk ve çok sağlıklı atlattık süreci şimdi bebegim 3 yaşında kızım da büyüdü beraber oynuyorlar ben birde oğlum benim odamda yattığı sürece kızımı da hep odamda yatırdım kendi odasında tek bırakmadım