sayinnn Şu atak sürecinin en zorlu ayı hangisiydi diye sorsanız 4. Ay derdim. Hatırladıkça ağlayasım geliyor. Çünkü bebeğim beni anlayacak bir dönemde değildi. Bir yandan anne karnını unutuyor, bir yandan unuttuğu şeyi özleyerek günün belli saatlerinde morararak sesi kısılarak ağlayacak ve hiçbir şey ile teselli olmayacak kadar çok katılma nöbetleri geçiriyordu. Ona derman olamadığım için ben de kızımla beraber ağlıyordum.
Tahmini bir aya kadar bu nöbetler geçti, bir şeyleri kavramaya, yuvarlanmaya, hareketlenmeye ve en önemlisi tadımlara başladığımız için biraz daha keşif halindeydi. Ama bu sefer de diş süreci bize selamünaleykküüüümm diye el sallayarak hayatımıza giriş sağladı 🥲🥲
3 buçuk yaştan seslenerek size o günler durumun içinde bulunduğunuzdan hiç geçmeyecek gibi gelse de geçiyor demek istiyorum. Buna inanın, ve bu atakların da bir gelişim süreci olduğunu düşünün. Çünkü bir atak bitiyor bir atak başlıyor. 75. Haftaya kadar bebeğin her değişimine, büyümesine şahit oluyorsunuz. Sağlıklı günler dilerim 😊